Podsumowania – Zła Ambasada

Most Kerczeński – życiodajna nitka okupowanego Krymu?

Thu, 01 Jun 2023 17:00:58 +0000

Historia mostu przez cieśninę Kerczeńską, sięga jeszcze II wojny światowej. Wtedy też powstał pierwszy most linowy zbudowany przez organizacje Todt(konsorcjum firm z terenów III Rzeszy odpowiedzialne za budowę infrastruktury wojskowej). Następny most zbudowany został na osobiste polecenie Adlfa Hitlera jako konstrukcja drogowo-kolejowa do zaopatrzenia wojska na Kaukazie. Nie został on ukończony przez Niemców, lecz przez Sowietów którzy zbudowali go z materiałów zostawionych przez Niemców. Most zniszczony został w zimie 1944/45 przez krę. Do rozpadu Związku Radzieckiego, kiedy powrócił pomysł odbudowy mostu, przez cieśninę kursowały promy. W 1994 roku został zaniechany, z braku wspólnych ustaleń rosyjsko ukraińskich, a w 2004 kursy rozpoczęły nowe promy do transportu składów kolejowych. Wtedy też miał miejsce pierwszy konflikt około krymski między Rosją a Ukrainą. Rosjanie rozpoczęli budowę sztucznej grobli do wyspy Tułza. Jednocześnie Ukraina uznali że Morze Azowskie oraz Cieśnina Kerczeńska są częścią wód wewnętrznych Ukrainy i Rosji, a sama wyspa Tuzła należy do Ukrainy. Rosja uznała zaś wyspę jako przedłużenie podwodnej mierzei od strony Tamania. Ostatecznie w lipcu 2005 Rosja uznała wyspę i okoliczne wody za własność Ukrainy. Kolejna próba budowy mostu rozpoczęła się w 2010, kiedy to prezydenci Rosji i Ukrainy podpisali porozumienie dotyczące budowy mostu. W styczniu 2014 roku po odrzuceniu umowy stowarzyszeniowej z Unią, Ukraina powołała z Rosją spółkę do budowy mostu. Jego koszy oszacowano na max 3 mld dolarów. Prace wspólne przerwano po aneksji Krymu, lecz wzrósł ich priorytet w Rosji, gdyż było to jedyne połączenie z kontynentalna Rosją. W 2016 roku USA nałożyło sankcje na Rosję za budowę mostu jako pogwałcenie prawa międzynarodowego (aneksja jest naruszeniem integralności Ukrainy). Wtedy też budowa skończona miała być do grudnia 2018. Ostatecznie dzięki wyprzedzeniu harmonogramu, 15 maja 2018 roku most w części drogowej został otwarty i kosztował 3,6 mld dolarów. Otwarcie mostu spotkało się ze sprzeciwem władz Ukrainy, USA i Unii Europejskiej. W lipcu tego samego roku nałożono europejskie sankcje na kolejne firmy zaangażowane w budowę mostu. I tak historia mostu wkracza w martwy etap, aż do 16 czerwca 2022 roku, kiedy to w internecie zaczęły krążyć dokumenty techniczne mostu. Od tego momentu nie sposób zapomnieć o istnieniu mostu. Już w październiku 2022 na moście doszło do wybuchu a w konsekwencji wielogodzinnego pożaru na moście kolejowym. Efektem było zawalenie jednej z jezdni drogowych. Oficjalnie naprawę zakończono 23 lutego 2023, a już 24.02 Ukraińcy poinformowali o uszkodzeniu torów kolejowych. W międzyczasie w grudniu 2022 Władimir Putin miał przejechać po moście jako kierowca Sam most od lutego przeżył jedynie ćwiczenia podczas których został zadymiony, wywołując lawinę spekulacji w mediach. Tyle o historii. Teraz znaczeniu militarnym i gospodarczym. Most był do inwazji w 2022 roku, jedynym połączeniem lądowym Krymu z Rosją kontynentalną. Jednak obecnie nawet on nie jest bezpieczny z uwagi na drony i rakiety dalekiego zasięgu będące w zasobach ukraińskich. Możliwe że jednym z kierunków będzie odcięcie lądowe Krymu co wymusi zaopatrzenie półwyspu przez most który również może zostać uszkodzony. Budowa mostu, nie mogą również przepływać statki typu panamax, co przynosi znaczne straty dla ukraińskiej gospodarki. A jaka jest przyszłość mostu? Zgodnie ze słowami Kiryła Budanowa – Głównego Zarządu Wywiadu MON Ukrainy most po odbiciu Krymu zostanie rozebrany.

]]>

Atom w Rosji. Jak nim straszą?

Mon, 29 May 2023 16:10:17 +0000

Atom w doktrynie Rosji. Jak to działa? 2 czerwca 2020 roku Putin podpisał dekret o podstawach polityki państwa w zakresie odstraszania jądrowego. Dokument ten zawiera wytyczne dotyczące użycia broni atomowej. Jedyna możliwości jest zagrożenie funkcjonowania państwa spowodowanego atakiem z zewnątrz. Do projekcji siły odstraszania wykorzystywana jest rosyjska triada atomowa. Nazwa triada pochodzi od wykorzystania trzech rodzajów środków przenoszenia – łodzi podwodnych, pojazdów kołowych np. Topol czy Jars oraz samoloty m.in Tu-160 i Tu95MS. Tak naprawdę z pozoru proste zadanie triady jakim jest przenoszenie i ewentualne użycie atomu to zadanie drugorzędne. Główny cel jest o wiele ważniejszy. A tak naprawdę cele są dwa. Pierwszy to, w połączeniu z paradami 9 maja i głośnymi medialnie ćwiczeniami (Wostok i Zapad) ukazywały do 24 lutego 2022 roku obraz potęgi militarnej Związku Radzieckiego później Rosji. Jak już dziś wiadomo była to typowa rosyjska maskirowka (Doktryna rosyjska polegająca na oszustwie i kamuflażu działań wojskowych). Okazało się, że sprzęt nowy owszem jest ale w śladowych ilościach i nie wpływa on na ogólny obraz walk. A triady atomowej wykorzystać nie można, bo wiązało by się to z odpowiedzią państw NATO, co prawda konwencjonalną, ale o skali nie możliwej teoretycznie do opisania z uwagi na różnorodność środków. I ten drugi, ważniejszy powód. Który wiąże się z elektrowniami atomowymi zajętymi na Ukrainie. Powód ten to deeskalacja przez eskalację. Co to znaczy? Jest to rosyjska strategia wojenna, której możemy doświadczyć. Polega na stopniowym eskalowaniu konfliktu w oczekiwaniu aż strona przeciwna wycofa się, ochładzając temperaturę sporu. Mieliśmy taką sytuację podczas tzw. kryzysu granicznego 2021. Na Ukrainie obserwujemy różne fazy tej strategii od 2014 roku, rozpoczynając od zajęcia Krymu. Ale do sedna. Najważniejsza rola broni atomowej to właśnie eskalator pozwalający na deeskalację. Dotychczas broń ta była używana, jako narzędzie wygaszające natychmiast temperaturę sporu. Jednak każda nieumiejętnie użyta broń w końcu zawiedzie. I tak jest tym razem. Przypomnijmy sobie że najbardziej broni obawiano się w kluczowych momentach intensyfikacji wojny. W lutym 2022, podczas wycofania Rosjan z oblężenia Kijowa, podczas ofensywy na Chersoń. Broń ta była straszakiem również podczas działań zachodu: – włączenie do NATO Szwecji i Finlandii -pomoc materialna dla Ukrainy – przekazanie kolejnych rodzajów nowoczesnej broni – przekazanie amunicji, ze zubożonego uranu Przykłady można mnożyć. Jednak każdą groźbę trzeba kiedyś spełnić. I tak mija prawie 1,5 roku od intensyfikacji działań wojennych a na szczęście broni atomowej nie użyto. Co więcej. Przestała ona pełnić rolę deeskalatora. Zachód widząc ciągle groźny bez pokrycia oraz poznając rozmiary maskirowki przestał bać się atomu. Można spodziewać się więcej. Użycie atomu zmobilizowałoby zachód do jeszcze większej i szybszej pomocy Ukrainie. A samym Ukraińcom dała motywację do walki i pokonania najeźdźcy. Ale doktryna jest doktryna i nie można jej podważać. Więc jesli nie atom konwencjonalny, to może jakiś inny? I tak dochodzimy do momentu. O co chodzi z prowokacyjnym zachowaniem w elektrowni Zaporoskiej? Pytanie może trudne, ale nadal chodzi o deeskalację poprzez eskalację. Zamieniamy rakietę na elektrownię.

Efekt ten sam + budzimy w ludziach skojarzenia z Czarnobylem. Rozwiązanie to ma jeszcze dwie zalety. Rosjanie mogą oskarżyć Ukrainę o zniszczenie elektrowni, co na użytek propagadany zewnętrznej i wewnętrznej jest bardzo opłacalne. A dodatkowo jest tańsze i obarczone mniejszą szansą na awarię nośnika lub samej rakiety z głowicą atomową.

Słowem podsumowania.

Groźby prowokacji to nic innego jak ukraińska (lub NATOwska) ucieczka do przodu, mająca na celu niedopuszczenie do użycia przez Rosję pewnego rodzaju broni atomowej a w konsekwencji odwrócenia narracji z agresora w ofiarę i deeskalacji sytuacji na froncie. Co w kontekście nadchodzącej ofensywy jest bardzo pożądane.

Zapraszam do obserwacji mojego twittera https://twitter.com/p_brzyski

]]>

Rajd na Biełgorod (22-25 maj 2023)

Thu, 25 May 2023 18:20:00 +0000

Rajd na Biełgorod i skąd ta Biełgorodzka Republika Ludowa? Biełgorod to miasto położone około 40 km na zachód od granicy z Ukrainą. Zamieszkałe jest przez 395 tysięcy mieszkańców. A skąd ta Biełgorodzka Republika Ludowa? Jest to satyryczna odpowiedź, która narodziła się w trakcie rajdu w Obwodzie Biełgorodzkim, jako równowaga dla propagandy rosyjskiej i tworzenia Republik Ludowych (Doniecka, Ługańska i prawie Chersońska). Znając tło, wróćmy do meritum.

O co chodzi z tym rajdem?

W dniu 21 maja w godzinach wieczornych pojawiła się informacja o ataku. 22 maja 2023 Rosyjski Korpus Ochotniczy (Русский свойновальческий корпус) i Legion Wolność Rosji (Легион «Свобода России), poinformowały o ataku, publikując film z mocnego nalotu. Wiadomość ta wyparła z mediów informację o zajęciu miasta Bachmut przez Rosjan. Według początkowych doniesień miał składać się z czołgów i ciężkiego sprzętu, wsparcia lotniczego i artylerii. Następnym potwierdzeniem ataku były zdjęcia i film z ataku na przejście graniczne Grajworon (КПП Грайворон), gdzie rozbito urzędującą tam straż graniczną. W ataku potwierdzono udział jedynie kilku pojazdów MRAP i HUMVEE.

Plotki o czołgach wziąć się mogły z faktu przejęcia przez atakujących czołgu T72B3 oraz transportera BTR 82A. (Fot) Po południu Legion poinformował na swoim kanale telegram o zajęciu Kozinek. 6/11

Około 18.00 nad Moskwą zaobserwowano przypięta do balonów flagę Wolnej Rosji, której używa Legion, co wiązać się mogło z trwającym rajdem. Następna informacja, już z 23 maja z godziny 11 informowała o kontynuacji rajdu i oswabadzania obwodu Biełgorodzkiego.

Tego dnia Dmitrij Pieskow wyraził zaniepokojenie atakiem, informując, że Putin wie o całej sytuacji. Gubernator obwodu Biełgorodzkiego odwołał zaś operację antyterrorystyczną w regionie. 24 maja Gubernator obwodu poinformował o nocnym ataki drona na miasto. Przedstawiciele Legionu i Korpusu zorganizowali konferencję, na której poinformowali, że straty to 2 zabitych i 10 rannych. Przejąć mieli również dużą ilość sprzętu zabranego przez Rosjan w Bachmucie. Rosjanie pokazali rzekomo zniszczony sprzęt, które są fakeowe.

Zdjęcia wskazują jednak, iż jest to fake. Całość warta jest odnotowania, iż jednym z pojazdów jest polski pojazd AMZ DZIK 2, którego nieznaną ilość przekazano w maju 2022 ZSU (na zdjęciu)

Ps. Według Legionu to nie koniec działań. Poinformowali dziś, o 12, że wkrótce można spodziewać się kolejnych spektakularnych działań. A wkrótce ciekawostka o składzie rakiet atomowych.

]]>

Podsumowanie 32. Szczytu Ligii Państw Arabskich, Dżudda 19.05.2023

Sat, 20 May 2023 06:23:38 +0000

Zakończył się 32. Szczyt Ligii Państw Arabskich. W saudyjskiej Dżuddzie pojawił się zarówno prezydent przywróconej w prawach członka 7 maja br Syrii Baszar al-Asad, jak i prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełeński (jako gość honorowy). Obaj panowie przemawiali na forum Szczytu. Prezydent Zełeński poprosił zgromadzonych o wsparcie dla ukraińskiej wizji pokojowej. Wyraził również wdzięczność Arabii Saudyjskiej za mediacje przy wymianach więźniów między Kijowem a Moskwą. Powiedział jednak także, że część Krajów Arabskich „woli przymykać oko na nielegalną aneksję ukraińskich ziem przez Rosję”. Podczas swojej wizyty w Królestwie, spotkał się także osobiście z księciem koronnym i jednocześnie premierem Arabii Saudyjskiej Mohammedem bin Salmanem, jak też z szefami delegacji Iraku, Omanu, Kuwejtu oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Gospodarz Szczytu wyraził gotowość Rijadu do mediacji między Ukrainą a Rosją.

Z kolei syryjski prezydent w swoim przemówieniu zawarł m in twierdzenie o „historycznej szansie przemodelowania polityki Państw Arabskich z minimalną ingerencją obcych krajów”. Wymienił także zagrożenia dla wspólnej przyszłości, mówiąc, że „nie rozpoczynają się one na zbrodniach syjonistycznego podmiotu, ani nie kończą na niebezpieczeństwie otomańskiej mentalności ekspansjonistycznej”. Podziękował również zgromadzonym za wsparcie dla jego państwa. On także spotkał się osobiście z Mohammedem bin Salmanem.

Szczyt opuścił wcześniej emir Kataru Tamim bin Hamad Al Sani (podczas przemówienia Baszara al-Asada). Na koniec Liga Państw Arabskich wydała wspólne oświadczenie. Znalazły się w nim punkty dotyczące sytuacji izraelsko-palestyńskiej (powtórzono konieczność rozwiązania pokojowego dwupaństwowego z utworzeniem niepodległej Palestyny w granicach z 1967 roku ze stolicą we wschodniej Jerozolimie; potępiono również działania wymierzone w Palestyńczyków), Syrii (wysiłki nad stabilnością i jednością Syrii), Sudanu (odrzucono wszelkie wpływy zewnętrzne eskalujące sytuację oraz zagrażające regionalnemu bezpieczeństwu i stabilności, wezwano również do dialogu między zwaśnionymi stronami), Jemenu (podkreślono wparcie dla wszelkich inicjatyw dla rozwiązania politycznego przedłużającej się wojny), Libanu (wezwano libańskie partie do dialogu w celu jak najszybszego wyboru prezydenta). Odrzucono także zewnętrzną ingerencję w wewnętrzne sprawy Państw Arabskich. Co ciekawe, oświadczenie nie zawiera punktów dotyczących Iranu (Arabia Saudyjska znormalizowała 10 marca br stosunki z tym krajem).

Na podstawie: Reuters, Al Arabiya, MiddleEastMonitor, MiddleEastEye, The Cradle, SANA, Saudi Press Agency

Autor podsumowania: Ar

]]>

Podsumowanie eskalacji Izrael (09-13.05.2023)

Mon, 15 May 2023 04:30:58 +0000

Zarówno w Strefie Gazy, jak i w Izraelu zapanował względny spokój, czas więc na podsumowanie wydarzeń, które znalazły swój finał we wczorajszym zawieszeniu broni. Przechodząc jednak do początku eskalacji: Siły Obronne Izraela z ang IDF przeprowadziły we wtorek 9 maja br serię 3 nalotów na Strefę Gazy zabijając 3 znaczących dowódców Saraya Al-Quds tj Khalida al-Bahtimiego, Jaheda Ghanema oraz Tariqa Ezz El-Dina. W kwestii wyjaśnienia przytoczona nazwa (w tłumaczeniu na polski Brygady Jerozolimskie) oznacza zbrojne ramię PIJ, a więc Palestyńskiego Islamskiego Dżihadu. W atakach tych zginęło także 10 cywili w tym 4 kobiety, 4 dzieci oraz dentysta. Całą operację nazwano „Shield and Arrow” (z ang „Tarcza i Strzała”). Izrael miał przy tym świadomość palestyńskiego odwetu, o czym świadczyły rozmieszczenia dodatkowych systemów Żelaznej Kopuły, a także ewakuacja obywateli z terenów przygranicznych ze Strefą Gazy. Ostrzał rakietowy ze strony PIJ rozpoczął się w środę 10 maja po południu. Celowano m in w Aszkelon, Sderot i przedmieścia Tel Awiwu. Większość rakiet albo została przechwycona przez systemy Żelaznej Kopuły (warto przy tym zaznaczyć, że swoje pierwsze strącenia rakiet tj 2 zanotowała także Proca Dawida- izraelska obrona przeciwlotnicza średniego zasięgu) albo nie doleciała do Izraela albo też spadła na terenach otwartych. Niestety, kilka z nich bezpośrednio trafiło w budynki mieszkalne w Sderot, a także w mieście Rechowot (o którym pisałem już wcześniej), gdzie 1 osoba zginęła a 5 zostało rannych. Rzecznik IDF skomentował wydarzenie twierdząc, że według wstępnym ustaleń wystąpił błąd Żelaznej Kopuły polegający na tym, że mimo poprawnego wystrzelania pocisku przechwytującego, to nie trafił on w palestyńską rakietę. W mieście Shokeda blisko Strefy Gazy rakieta PIJ śmiertelnie zraniła Palestyńczyka- Abdullaha Abu Jabę, który pracował jako strażnik na miejscowym placu budowy. Izrael na ataki odpowiadał powtarzanymi nalotami na Strefę Gazy. W ich trakcie zlikwidowano 3 oficerów PIJ- Ali Ghaliego (dowódcę sił rakietowych), Ahmada Abu Dekę (zastępcę Ghaliego) oraz Iyada al-Hassaniego (wysokopostawionego członka wydziału operacyjnego). 12 maja rozpoczęły się mediowane przez Egipt rozmowy między stronami w sprawie zawieszenia broni. Zostały jednak zerwane po ataku rakietowym PIJ na Jerozolimę (Izrael odpowiedział kolejny raz nalotami na Strefę Gazy). Ostatecznie zawieszenie broni zawarto 13 maja (zostało zakłócone pojedynczym atakiem rakietowym PIJ i następczym izraelskim nalotem). Obecnie jednak eskalacja ustała.

Podsumowując: po stronie Izraela 2 osoby zginęły, a co najmniej 69 zostało rannych; po stronie palestyńskiej zaś 33 ofiary śmiertelne, 151 rannych. PIJ wystrzelił na Izrael łącznie 1234 rakiety z czego 976 przekroczyło granicę, 373 rakiety zostały przechwycone przez izraelską obronę przeciwlotniczą. Należy przy tym zaznaczyć, że w eskalacji nie brał udziału Hamas.

Na koniec jeszcze intrygująca kwestia: Minister bezpieczeństwa wewnętrznego Izraela Itamar Ben-Gewir po palestyński ataku rakietowym na Izrael (2 maja br) w odpowiedzi na śmierć w izraelskim więzieniu jednego z liderów PIJ Khadera Adnana (od 87 dni prowadził strajk głodowy, jednak wg Palestyńczyków odmawiano mu m in dostępu do pomocy medycznej) stwierdził, że odpowiedź IDF była zbyt „słaba”. Następnie on i jego partia Otzma Yehudit (Żydowska Siła) rozpoczęli bojkok posiedzeń rządu. W międzyczasie Ben-Gewir skrytykował także ministra obrony Izraela Jo’awa Galanta za wydanie ciał 3 Palestyńczyków zabitym podczas akcji IDF w Nablusie 53 dni wcześniej ich rodzinom. Natomiast we wtorek 9 maja izraelski minister bezpieczeństwa wewnętrznego ogłosił zakończenie bojkotu chwaląc likwidację 3 oficerów PIJ w Strefie Gazy przez IDF. Wnioski wyciągnijcie sami.

Na podstawie: Times of Israel, IDF, MiddleEastMonitor, Reuters, kann news

Autor podsumowania: Ar

]]>